Interviews Fillibang_portrait
Vijf minuten met Filip Bengtsson, voor de GP in Valkenswaard

Fillibang_portrait

De eerste GP van Valkenswaard vond alweer in 1974 plaats. Het lijkt dan ook of het Eurocircuit al eeuwig op de kalender van het WK motorcross staat. Terwijl sommige circuits bijna universeel geliefd zijn onder de rijders (hallo Matterly Basin!) heeft Valkenswaard zowel voor- als tegenstanders.

Zandrijden is voor de ene immers een plezier en voor de andere een marteling. 24MX Honda’s Filip Bengtsson voelt zich echter perfect thuis in het zand. Net voor de 5de ronde van het WK Motorcross in Noord-Brabant spraken we met Fillibang, de meest Hollandse aller Zweden!

Na vier GP’s op onbekend terrein moet het een opluchting zijn om naar Valkenswaard af te zakken? Misschien is ht zelfs een thuiswedstrijd voor jou aangezien je tijdens het seizoen hier woont!
Filip Bengtsson: “Klopt, zo voelt het wel een beetje aan ja! Een baan die je kent en waar je graag rijdt, geeft je een goede basis om van te beginnen. Dat is een voordeel(tje). Maar als MXGP rijder draait het er net om veelzijdig te zijn en hard te gaan op allerlei soorten omlopen. Soms weet je ook niet wat te verwachten. Gebaseerd op de beschrijving van de baan in Argentinië – vulkanische as en op de foto zag je zwart zand- dacht ik: hey, da’s misschien wel iets voor mij! Helaas blijk de bodem onder die stoflaag beenhard. In Valkenswaard weet je in ieder geval wat je mag verwachten. En natuurlijk is het ook leuk om eens een wedstrijd dicht bij huis te rijden.”

De meeste mensen denken aan Nederlandse en Belgische rijders als je het woord zandrijder laat vallen. Een Zweedse zandspecialist is dus best apart.
Filip Bengtsson:
“Toevallig zijn de banen in het zuiden van Zweden, waar ik vandaan kom, zachter dan elders. Ik ben dus niet bepaald opgegroeid op betonbanen! Ik heb vroeger ook best veel ONK wedstrijden gereden en ik heb in Nederland ook veel in het zand getraind. Dat etiket van zandrijder vind ik dan weer overdreven. Voor sommige rijders zal het wel kloppen, dat het de enige banen zijn waarop ze hard kunnen. In mijn geval draait het meer om ervaring. Ik heb meer tijd nodig op harde omlopen. En elke keer als ik ervaring kan opdoen op het harde gaat het ook steeds beter.”

Dat zagen we ook in Trentino, je werd er 15de in de tweede manche. Dat is niet verkeerd in het huidige MXGP veld.
Filip Bengtsson:
“Bedankt. Al besef ik wel dat het ook geen resultaat is waarmee je krantenkoppen gaat halen! Ik had ook wat geluk met een paar uitvallers maar ik voel wel dat ik vooruitgang maak. Misschien zijn het nu nog maar baby steps, kleine stapjes zeg maar. Voor de buitenwereld vallen die niet meteen op. Mensen rond me zien dat gelukkig wel. Daar kan ik mee leven. De MXGP is sterker dan ooit, bovendien is dit nog maar mijn eerste voltijds seizoen in de klasse. In Arco di Trento stonden er 35 rijders aan de start. Qua rondetijden zat er tussen de eerste en de achterhoede amper 6 à 7 seconden…”

Over rondetijden gesproken. Vorig jaar heb je snelste rondetijden neergezet in België en Finland waar je met een wildcard aantrad. In de MxoN in Letland werd je een manche 6de. Als je kijkt naar die resultaten dan zullen sommige mensen wel meer hebben verwacht dan wat je tot nu toe hebt laten zien?
Filip Bengtsson:
“Dat snap ik! En ze zijn niet alleen. De eerste drie GP’s zijn dan ook niet volgens plan verlopen. In Qatar had ik last van een voedselvergiftiging, in Thailand was ik uitgeput door de hitte. Precies wanneer ik er goed bij zat in Argentinië bij de start van de tweede reeks haakte ik in elkaar met Frossard en mijn motor raakte beschadigd… Dan is het dubbel zo zwaar om het vliegtuig op te stappen voor een héél lange vluchten met amper een paar punten in je bagage. Zo is het nu éénmaal. Je moet vertrouwen hebben in jezelf en de mensen rond je, en je moet blijven werken. Ik ben heel blij met de steun en het geloof in mezelf vanuit mijn team 24MX Honda Racing, Honda Europe, Honda Zweden, Dunlop, Kayaba, HGS Exhaust Systems, Panolin, mijn fysieke coach Marcel van In2Motion en mijn rijcoach Tonny Govers. Om die maar te noemen want je hebt een grote groep rond je nodig om op dit niveau te kunnen presteren. Het is een goed gevoel dat je er niet alleen voor staat. Dat is een groot verschil met vorig jaar.”

Trentino was het beste bewijs hoe zwaar een raceweekend mentaal kan zijn. De kwalificatierace op zaterdag was erg teleurstellend met een 25ste plaats, maar ’s anderendaags wist je toch het tij te keren.
Filip Bengtsson:
“Tja, dat is dan ook weer een voordeel van races over twee dagen! Maar soms mag je je niet blindstaren op het  resultaat alleen. Ik weet hoe hard ik er deze winter voor gewerkt heb. Dan is het zwaar om te aanvaarden als het niet loopt zoals je wil. Je moet geduldig blijven en realistisch zijn. Tijdens het ONK in Gemert werd ik tweede na Jeremy Van Horebeek. Ok, het deelnemersveld was misschien niet super sterk, maar er waren wel goede rijders. Zo’n resultaat geeft toch een bevestiging, hé ik kan het nog!”

In 2014 werd je 12de in Valkenswaard, dat was een soort van doorbraak voor jou. Wat is een goed resultaat dit weekend?
Filip Bengtsson:
“Het is een ander seizoen, de omstandigheden zijn anders en ik zit op een andere motor. Op dat moment betekende zo’n resultaat in de GP’s inderdaad wel veel voor mij. Tijdens de eerste reeks lag ik lang in gevecht met Tyla Rattray om de 8Ste plaats. Daar schrok ik zelf van, eigenlijk heeft het ook mijn ogen wel geopend.  Aan de andere kant voel ik me nu sneller en sterker. Natuurlijk wil je altijd vooruit, beter worden. Daarom mik ik nu op een top 10.”

Motorsport Webhosting
Supermoto Nieuws
Ceradure

Geef Uw Reactie

Reacties

About the author

Related Post

Leave a comment